Asam Gelugor

Dah berbulan rasa nya aku tak pergi ke kebun sawit. Sejak diserahkan kepada saudara Karim menguruskannya, saya dan isteri tidak lagi pergi mencuci, meracun atau pun membaja. Kalau 4 tahun dulu kamilah yang mengerjakan segalanya termasuk menggali lubang dan menanam pokok pokok itu. Banyak cuti hujung minggu ketika itu dihabiskan di kebun. Walaupun terasa terlalu penat bagaikan buruh kontrak tetapi badan terasa sihat. Terasa kepuasan di hati bila melihat hasil tangan tegak berdiri subur walaupun ada yang tumbang disungkah si sondol. Pokok yang semakin membesar memerlukan penjagaan rapi.

Semasa perbersihan tanah dahulu, terdapat beberapa batang pokok asam gelugor dibiarkan terus hidup. Asam gelugor boleh menghasilkan pendapatan yang lumayan sekiranya ditanam secara banyak. Ada ramai orang kampung pergi ke Mekah dengan duit asam sahaja.



Asam gelugor atau asam keping (garcinia atroviridis) ialah sejenis pokok yang boleh berkayu dan boleh membesar seperti pokok mempelam. Kayu pokok asam amat sesuai untuk dijadikan ukiran. Penggunaannya meluas dalam pembuatan key chain.

Buah asam gelugur keluar di hujung dahan dan rupanya seperti buah labu kecil. Kulitnya berkilat. Asam gelugur ini mempunyai rasa yang sangat masam. Ianya banyak digunakan sebagai bahan tambah perisa masam dalam masakan terutamanya melayu. Antara masakan popular yang mesti menggunakan asam ini ialah laksa, ikan masak asam dll.

Buah asam ini berbiji. Untuk membiakkannya, biji ini perlu disemai untuk mendapatkan benihnya. Ia perlu penjagaan rapi di mana tidak boleh terdedah kepada panas.

Pemprosesan asam ini bermula dengan menghiris nipis buahnya sebelum dijemur. Dijemur di bawah panas matahari. Sekiranya cuaca cantik panasnya akan mengambil masa dalam 4 hari untuk kering. Selain itu ia boleh dijadikan bahan untuk menghilangkan rasa atau bau hanyir yang terdapat pada ikan atau daging.